ප‍්‍රතිචාර මාලාව 1 කොටස

චරිත කාරියවසම්ට පමා වූ පිළිතුරක්

 

maleri-painting-minimalism-minimalistisk-linjer-lines-box-bokse-kirsten-rotboell-lassen-white-lines-abstractචරිත කාරියවසම් මහතාට අනුව මා ඔහු මතු කරන ප‍්‍රශ්න වලට ඍජුව පිළිතුරු දෙන්නේ නැත. පෙනෙන විධිහට ඔහු විශ්වාස කරන්නේ මා ඔහු මතුකර ඇති ප‍්‍රශ්න වලට ඍජු පිළිතුරු නොදෙන්නේ මට ඒ සඳහා පිළිතුරු නොමැති හෙයින් බවයි. ඇත්ත වශයෙන්ම ඒ ප‍්‍රශ්න සියල්ල සඳහා මා සතුව පිළිතුරු ඇතැයි මම නොකියමි. නමුත් ඇත්ත වශයෙන්ම ඔහු මතු කරන බොහෝ ප‍්‍රශ්න වලට මා ඍජු පිළිතුරු නොදුන්නේ එක් හේතුවක් නිසාය. එනම් මම මේ ලිපි පෙළ ආරම්භ කලේ නිෂ්චිත සැලැස්මක් ඇතිව නිසාය. ඒ නිසා මගේ අරමුණ වූයේ මගේ මූලික අදහස් මුලින්ම විධිමත් ලෙස ගොනුකොට අවසන් කිරීමයි. ජාතික චින්තන ෆේස්බුක් කණ්ඩායමේ සම්භාෂකයින්ගේ ප‍්‍රතිචාර වලට මුහුණ දීමට සිදුවූයේ ඒ අතරය. ඇත්ත වශයෙන්ම මෙම ලිපි පෙළ මගින් ඉලක්ක කෙරුණු මහාචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතාගේ අදහස් ගරු කරන පිරිස් මෙම ලිපි වලට මෙතරම් උනන්දුවෙන් ප‍්‍රතිචාර දක්වාවි යැයි මම බලාපොරොත්තු නොවුනෙමි.

එසේ වුවද මගේ අපේක්ෂාව වූයේ ද එයයි. එම නිසාම මගේ මුල් සැලැස්මෙන් තරමක් දුරට ඉවත්ව මගේ සම්භාෂකයින්ට ප‍්‍රතිචාර දැක්වීමට ද සිදු විය. නමුත් එය එතරම් පහසු දෙයක් නොවූයේ චරිත කාරියවසම්, දර්ශන කස්තුරිරත්න, ශිරන්ත චාමර, නාමල් උඩලමත්ත, කැළුම් සංජීව අබේවික‍්‍රම වැනි අය බෙහෙවින් විස්තරාත්මක ප‍්‍රතිචාර නිරන්තරව ඉදිරිපත්කල බැවිනි. මෙම සෑම ප‍්‍රතිචාරයකටම වෙන් වෙන්ව ප‍්‍රතිචාර දැක්වීම මගේ පරම අපේක්ෂාව වුව ද එය කාලය සමග පහසු දෙයක් නොවේ.

කෙසේ වෙතත් මෙම ලිපි පෙළට මෙතරම් අනුරාගයකින් ප‍්‍රතිචාර දක්වන චරිත කාරියවසම් ගේ මැදිහත් වීම නොතකා හැරීම අසාධාරණ වේ. මේ නිසා මම චරිතගේ මැදිහත්වීම් වලට මේ මගින් විචාරයක් ඉදිරිමත් කරමි. කෙසේ වෙතත් එහිදී ද මට චරිත ගේ ඉල්ලීම ඍජුව ඉෂ්ට කිරීමට, එනම් ඔහුගේ ප‍්‍රශ්න වලට ඍජුව පිළිතුරු සැපයීමට, නොහැකි වීම ගැන මම චරිත ගෙන් සමාව අයදිමි. නමුත් ඔහුගේ ප‍්‍රශ්න සමහරකට මම ඍජුව අභිමුඛ වී ඔහුගේ කතිකාව විචාරය කිරීමට උත්සාහ කරමි. ඒ සඳහා කොටස් කීපයකින් යුතු ලිපිමාලාවක් ලිවීමට මම අදහස් කලෙමි. එයින් පළමු වැන්න මෙයයි. මෙහිදී මා විමසා බලන්නේ චරිත කාරියවසම් ගේ පහත දැක්වෙන ප‍්‍රතිචාරයයි. ඔහු අගෝස්තු 31 වනදා මෙම ප‍්‍රතිචාරය දක්වන්නේ මගේ ලිපි මාලාවේ පළමුවෙනි කොටසටයි.

ප‍්‍රතිචාරයට මුල්වන මගේ ලිපියේ අදාල කොටස මෙසේය:

“කෙසේ වෙතත් මෙහිදී ප‍්‍රකාශ කළ යුතු අමතර දෙයක් වන්නේ ලංකාවේ ,ලිඛිත ඉතිහාසයෙන්, කියැවෙන කාලයේ ලංකාවේ බහුතරය සිංහල බෞද්ධයන්ය යන නලින් ද සිල්වාගේ 1995 ප‍්‍රවාදයට (ප‍්‍රභාකරන්ල ඔහුගේ සීයලා බාප්පලා හා මස්සිනාලා කෘතිය) පරස්පර වන අදහස් ඔහු විසින්ම පසුව ඉදිරිපත් කරනු ලැබ ඇති බවයි. “අපේ ප‍්‍රවාද 3″ නමින් පළ කර ඇති ඔහුගේ කෘතිය තුළ ඉදිරිපත්වී ඇති අදහස් වලින් ඔහු ප‍්‍රකාශ කිරීමට උත්සාහ කරන එක් අදහසක් වන්නේ ‘යක්ෂ ගෝත්‍රිකයින්’ නමින් ඔහු විසින්ම හඳුන්වනු ලබන ජන කොටස බෞද්ධ වීම ප‍්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූ බවයි. සිංහල බෞද්ධයා එකල ලංකාවේ බහුතරය වීය යන ප‍්‍රවාදයට මේ අදහස නිසා කුමක් සිදුවේදැයි ඔහු පැහැදිලි නොකරයි.”

මගේ මේ ප‍්‍රකාශයට චරිත කාරියවසම් ගේ ප‍්‍රතිචාරය මෙසේය:

“මෙතුමාගේ මෙම ‘තර්කය’ කියවූ විට මට සිහි වන්නේ නලින් ද සිල්වා මහතා මෙරට විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්ය වරුන් ගැන කරන විවේචනයයි. ඔවුන් බහුතරය අනුකාරක උගතුන් බවත්, තමාගේ කියා ප්‍රවාදයක් ගොඩ නගා නොගත් පරිවර්තකයන් පිරිසක් පමණක් බවත් ඔහු පවසයි. මෙතුමාගේ මේ ‘තර්කය’ කිය වූ විට නලින් ද සිල්වා මහතා කරන ඒ විවේචනය මෙතුමාට නම් නම්බුවක් වැනි යැයි මට සිතේ. මන්ද මෙතුමාට ඉතාම සරල තර්කයක් පවා නිවැරදිව ඉදිරිපත් කර ගත නොහැකි වීමයි. අවාසනාවකට මෙවන් මහතුන් විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්ය සංගමයේ ඉහලම තනතුරක් දරයි.

ඔහුට පිලිතුරු

1) යක්ෂ ගොත්‍රකයින් යනුවෙන් නලින් ද සිල්වා මහතා විසින්ම හඳුන්වා ගන්න පිරිසක් නැත. යක්ෂ ගෝත්‍රය පිළිබඳ පාසල් පෙල පොත් වල පවා අප කියවා ඇත.

 
2) සිංහල බෞද්ධයා යක්ෂ නාග ගෝත්‍ර පැවති කාලයේදිද ලංකාවේ බහුතරය වීය වැනි ගොන් කතා කිසි විටකත් නලින් ද සිල්වා මහතා ප්‍රකාශ කර නැත. ඒ මහතාට අනුව එකල සිංහල ජාතිය බිහි වීද නැත. එතුමාට අනුව සිංහල ජාතිය බිහි වූයේ පණ්ඩුකාභය රජු දවසය. එය සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍යක් ලෙස අබිශේක කලෝ දුටු ගමුණු රජතුමාය.

‘සිංහල බෞද්ධයා එකල ලංකාවේ බහුතරය වීය යන ප‍්‍රවාදයට මේ අදහස නිසා කුමක් සිදුවේදැයි ඔහු පැහැදිලි නොකරයි’
ඔව්. ඔහු එසේ පැහැදිලි නොකරන්නේ ඔහු එවන් දෙයක් කියා නැති බැවිනි. ඔහු නොකියූ දෙයක් ඔහු පැහැදිලි කරන්නේ කුමටද?

3) අසාධාරණය හා අභිලාෂය පිළිබඳ දර්ෂණ සහෝදරයා පැවසු කරුනු සමග එකඟ වෙමි.

අවසාන වශයෙන් කිව යුත්තේ මෙතුමා මාගලක් වැනි ‘පිළිතුරක්’ ලිවූවද එහි අන්තර්ගතය වාක්‍ය කීපයකට උවද මදි බවය. ඔහුගේ වචන වලින්ම ගතහොත් වචන ආකර්ශනීය වුවද ‘පිළිතුර’ ෆ්ලැට් එකකි”

චරිත කාරියවසම් ගේ ප‍්‍රතිචාරයේ මුල් චේදයට ප‍්‍රතිචාර දැක්වීමට සුදුස්සා මා නොවන බැවින් ඉන් පසු කොටසින් පටන් ගනිමු.

ප‍්‍රතිචාරය 1
“යක්ෂ ගොත්‍රිකයින් යනුවේන් නලින් ද සිල්වා මහතා විසින්ම හඳුන්වා ගන්න පිරිසක් නැත. යක්ෂ ගෝත්‍රය පිළිබඳ පාසල් පෙල පොත් වල පවා අප කියවා ඇත”

කණගාටුවකට මෙන් චරිත මා කියන දේ තේරුම් ගෙන නැත. ” ‘යක්ෂ ග්‍රෝතිකයින්’ නමින් ඔහු විසින්ම හඳුන්වනු ලබන” යන ප‍්‍රකාශයෙන් මා අදහස් කළේ නලින් ද සිල්වා හැර වෙන කිසිවෙක් “යක්ෂ ග්‍රෝතිකයින්” යන යෙදුම භාවිත නොකරන බව නොව මා එය භාවිත නොකරන බවයි. සාමාන්‍යයෙන් ශාස්ත‍්‍රීය ලේඛනයක දී තම ප‍්‍රතිවාදියා උපුටා දක්වන විට තමාට උපුටා දැක්වෙන අදහසින් දුරස්ත වීමට අවශ්‍ය වූ විට මෙවැනි ආකාර භාෂාවක් භාවිත කරයි. එය ඉංග‍්‍රීසියෙන් කියන්නේ නම් මෙසේය: “People of Yaksha tribe, as Nalin de Silva himself calls”.

ප‍්‍රතිචාරය 2

“සිංහල බෞද්ධයා යක්ෂ නාග ගොත්‍ර පැවති කාලයේදිද ලංකාවේ බහුතරය වීය වැනි ගොන් කතා කිසි විටකත් නලින් ද සිල්වා මහතා ප්‍රකාශ කර නැත. ඒ මහතාට අනුව එකල සිංහල ජාතිය බිහි වීද නැත. එතුමාට අනුව සිංහල ජාතිය බිහි වූයේ පණ්ඩුකාභය රජු දවසය. එය සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍යක් ලෙස අභිශේක කලෝ දුටු ගැමුණු රජතුමාය.”

‘සිංහල බෞද්ධයා එකල ලංකාවේ බහුතරය වීය යන ප‍්‍රවාදයට මේ අදහස නිසා කුමක් සිදුවේදැයි ඔහු පැහැදිලි නොකරයි’
ඔව්. ඔහු එසේ පැහැදිලි නොකරන්නේ ඔහු එවන් දෙයක් කියා නැති බැවිනි. ඔහු නොකියූ දෙයක් ඔහු පැහැදිලි කරන්නේ කුමටද?”

චරිත කාරියවසම් මහතාගේ මෙම ප‍්‍රතිචාරයේ අඩුපාඩු දෙකක් ඇත. එකක් නම් ඒ මහතා නලින් ද සිල්වා මහතාගේ අදහස් සවිස්තරාත්මකව අවබෝධ කරගෙන ඇති බවක් නොපෙනීමයි. විශේෂයෙන්ම ‘‘අපේ ප‍්‍රවාද 3’’ ලිපි එකතුවේ එන ලිපි චරිත ප‍්‍රවේශමෙන් කියැවූවා දැයි මට සැක සහිතය. මා මගේ ලිපි මාලාවේ ඉදිරි කොටසක ද සඳහන් කරන ආකාරයට ‘‘අපේ ප‍්‍රවාද 3’’ එකතුවේ අවසාන නිගමන වලින් එකක් වන්නේ මෙයයි:

‘‘පණ්ඩුකාභය රජු දවස සිදු වී ඇත්තේ යක්‍ෂ හා වැදි ගොත‍්‍රිකයන් හැරෙන්නට අනෙක් ගෝත‍්‍රිකයන් සමඟ අර්ධ වෛදිකයන් එකතු වී සිංහල ජාතිය ගොඩනැඟීම ආරම්භ කිරීම ය. වැදි ගෝති‍්‍රකයෝ මුළුමනින් ම සිංහල ජාතිය ගොඩ නැඟීමේ කාර්යයෙන් බැහැර ව සිටි අතර යක්‍ෂ ගෝත‍්‍රිකයන් ගෙන් කිහිප දෙනෙකු එයට සහභාගී වී ඇත’’ (අපේ ප‍්‍රවාද 3, පිටුව 241).

මේ අදහසට අනුව ‘‘ පණ්ඩුකාභය රජු දවස’’ට පසුවත් (පණ්ඩුකාභය රජු දවස යන ප‍්‍රස්තූතගතකිරීම මා පිළිගන්නේ නැති බව සලකන්න) ‘‘යක්ෂ ගෝත‍්‍රය’’ පැවැතී ඇත. නලින් ද සිල්වාට අනුව ‘‘යක්ෂ ගෝත‍්‍රය’’ මුළුමනින්ම සිංහල-බෞද්ධ වී ඇත්තේ දඹදෙණි සමයේ දීය.
(කෙසේ වෙතත් මා මේ ලිපිය ලියූවාට පසු නැවතත් නලින් ද සිල්වා මේ සම්බන්ධ සිය මතය වෙනස් කොට ඇත. ඒ මෙසේය “මා දැන් විශ්වාස කරන පරිදි මෙරට යක්‍ෂ ගෝත්‍රිකයන් මුල් කරගත් හෙළ බොදු සංස්‌කෘතියක්‌ බුදුන් වහන්සේගේ කාලයේ සිට ම පැවතී ඇත” දිවයින, දැක්ම තීරු ලිපිය 27-10-2013. මෙහි හෙළ හා සිංහල යනු අනන්‍යතා දෙකක් බව පෙනේ.)

මා මෙහිදී මතුකරන සරළ ප‍්‍රශ්නය මෙයයි: ඊනියා ‘යක්ෂ ගෝත‍්‍රය’ සිංහල-බෞද්ධ නොවූවා නම් සහ සමස්ත ජනගහනයෙන් කොයිතරම් ප‍්‍රමාණයක් ‘යක්ෂ ගෝත‍්‍රය’ට අයත් වූවා දැයි හරියටම ගණනය කර නොමැති නම් සිංහල-බෞද්ධ ජනයා බහුතරය යයි ප‍්‍රකාශ කරන්නේ කෙසේ ද?

මෙහි දී මගේ යෝජනාව වන්නේ චරිත කාරියවසම් මහතා මගේ අදහස් අගති විරහිතව තෙරුම් ගැනීමට ප‍්‍රමාණවත් පරිශ‍්‍රමයක් නොදරන බවයි.

නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )